Overal in De Meinweg golft het landschap en stuit u op steile hellingen. Dit is het land van de ‘horsten en slenken’. De hoogteverschillen zijn ontstaan door bewegingen in de aardkost. En door het water van de Maas en Rijn, dat vroeger door het land schuurde. De aarde is nog steeds in beweging. De aardbeving van 1992 heeft flinke scheuren achtergelaten.

Zonnebaden in het struweel
Mulle zandpaden voeren door bos en hei, langs moerassen en beken. Op de ruige heide staan groepjes eiken en er liggen prachtige vennen. De Rolvennen bijvoorbeeld, ontstaan door de turfstekerij.
Dat er veen ligt, ziet u aan de plantjes. Veenmos, wollegras en zonnedauw groeien er. En tussen pollen pijpenstrootje en gagelstruiken voelt de adder zich thuis. De Meinweg is bekend om zijn adders. Ze zijn giftig, maar zo schuw dat u van geluk mag spreken als u ze tegenkomt. De kans is het grootst in het voorjaar, als ze zich opwarmen in de zon.