Wie boswachterij Sint Anthonis bezoekt, vindt een verrassend gevarieerd landschap met mooie opgaande bossen, heidevelden met jeneverbessenstruiken en prachtige vliegdennen. Het aantrekkelijke van Sint Anthonis is dat geen landschap te groot is: bossen, heide, akkers en weilanden wisselen elkaar prachtig af.

De grove den bepaalt het gezicht van de boswachterij. In de vorige eeuw zijn ze aangeplant om stuthout voor de Limburgse mijnen te leveren. Erg rijk aan natuur zijn dit soort bossen niet. Vandaar dat Staatsbosbeheer loofbomen heeft aanplant. Dennen- en sparrenbossen worden nu afgewisseld door loofbossen van berk en eik. Op de heide grazen Kempische heideschapen en Schotse hooglanders. Zij helpen mee het landschap open te houden. In het heidegebied de Ullingse bergen zijn nog enkele stukken zandverstuiving.

Rondom de boswachterij liggen enkele sfeervolle dorpen, waaronder Sint Anthonis met zijn gezellige Brink. Daar staat ook het beeld van de kluizenaar die zijn naam gaf aan het dorp en de boswachterij.