De vaste bezoekers weten dat er op Vlieland veel is te vinden. Maar het mooiste is misschien, wat hier juist ontbreekt. Van alle waddeneilanden ligt Vlieland het meest afgelegen. Ver van het volle, gecultiveerde vasteland. Hier regeren rust en ruimte. Hooguit verstoord door het geschreeuw van een stern of mantelmeeuw. Je loopt kans op ‘waddenkoorts’, na een zonsopkomst aan de eindeloze horizon. Of ’s nachts een ongekende sterrenhemel zien spiegelen in de Waddenzee.
Meer dan zestig procent van de bezoekers is vaste klant op Vlieland. Voor deze natuurliefhebbers is het eiland ‘de parel van de Waddenzee’. Het telt maar één dorpje: Oost-Vlieland. Een beschermd dorpsgezicht met maar liefst 39 monumenten. Alleen de bewoners en mensen met een ontheffing mogen op Vlieland autorijden.
Kroon’s polders
Begin vorige eeuw zijn er tussen Meeuwenduinen en de Vliehors stuifduinen aangelegd. Om zo het achterland beter tegen de zee te beschermen. Vlieland kreeg er de Kroon’s polders door cadeau, nu veruit het vogelrijkste gebied.
Vanwege de kwetsbare vogels en planten zijn de voormalige strandvlaktes niet voor publiek toegankelijk. Geen ramp, want vanaf het kuierpaadje dat het hele gebied omarmt, is alles uitstekend te zien. Op een paar meter afstand ziet u de kluten met hun opgewipte snavel. Lepelaars, scholeksters en de bruine kiekendief. Vogeltellers hebben in de kroon’s Polders maarliefst 128 verschillende vogelsoorten gesignaleerd.
Sahara
De westelijke helft van het eiland bestaat uit de verlaten zandvlakte van de Vliehors. De ‘Sahara van het hoge noorden’. Voor het grootste deel militair oefenterrein. Maar als in het weekeinde de wapens zwijgen, is deze overweldigende vlakte vrij toegankelijk voor wandelaars. Vuurboetsduin is met 42 meter boven NAP het hoogste punt van Friesland. Het geeft een fantastisch uitzicht over het dal, het dorp en de Noordzee. Bij Dodemansbol in Bomenland komt een zoetwaterstroompje uit op het wad. Bij laag water drinken hier eiders en bergeenden.
