Middeleeuws landgoed

Landgoed Moersbergen ligt tegen de voet van de Utrechtse Heuvelrug, op de overgang naar het Kromme Rijngebied. Moersbergen is ontstaan in de Middeleeuwen. Bekend is dat het kasteel in 1435 al bestond. De naam die op een drassige oorsprong lijkt te duiden, is goed met de ligging te verenigen. Het kasteel is gedurende de volgende eeuwen steeds bewoond geweest en heeft in 1539 zelfs de status van ridderhofstad verkregen. Ondanks talrijke latere verbouwingen heeft het kasteel nog steeds een middeleeuws uiterlijk. Dit is te danken aan de verbouwing van 1927. In 1962 schonk de toenmalige eigenaar J.A.W. Luden het kasteel met bijbehorende gronden aan Het Utrechts Landschap. Bijzonder is dat het gebouw nog steeds particulier wordt bewoond.

Natuurlijk bos

Veel van de omliggende gebieden hebben in het verleden deel uitgemaakt van Moersbergen. Op een kaart van 1706 strekt Moersbergen zich van De Gooye Wetering vrijwel uit tot Den Booven Weg. O.a. Aardenburg, het Stamerbos en het Ludenbos maakten er deel van uit. In het midden van de 18de eeuw was het landgoed op zn grootst, ongeveer 750 hectare. De opeenvolgende baronnen d Ablaing van Giessenburg en de heren van Moersbergen, hebben zich actief met bosbouw beziggehouden. Vandaag de dag zijn dan ook nog exemplaren van de door d Ablaing geplante Weymouthdennen en Europese lariksen te vinden op Moersbergen en in het Stamerbos. Daarnaast komen op het landgoed vooral eiken en beuken voor samen met essen, iepen, lindes en haagbeuken. Het beheer van Het Utrechts Landschap richt zich op de instandhouding van het landgoedkarakter. Bospercelen echter die in het verleden zijn aangeplant als productiebos (en zich kenmerken door monotone, gelijkjarige opstanden van vooral exoten) worden geleidelijk omgevormd naar een natuurlijker, gevarieerder bos met inheemse, ongelijkjarige bomen en met een groot aandeel dood hout.

Rijke fauna

De tuin en het (park)bos van Moersbergen hebben in de loop der eeuwen, onder invloed van de destijds heersende ideeën, verscheidene inrichtingen gekend. Verschillende (stijl)elementen zijn nog terug te vinden. Voorbeelden zijn het restant van de buitengracht van het kasteel ten noorden van het kasteelpark, de hoofdlaan, de zichtassen en de landschappelijke inrichting van het parkbos. Moersbergen vormt een duidelijke, landschappelijke eenheid. Er is een kasteel met rondom een park en er zijn bossen met lanen, afgewisseld door akkers en weiden. Door de afwisseling van open weiden en gesloten bos heeft het gebied een hoge natuurwaarde. Op het landgoed worden regelmatig grote groepen reeën gezien maar ook bijvoorbeeld vossen, hazen en eekhoorns. In de nachtelijke uren foerageren in en rond het kasteelbos en boven de vijver vele vleermuizen. Veelal gaat het hier om de dwergvleermuis, maar ook de grootoorvleermuis, de franjestaart, de rosse vleermuis en de laatvlieger worden er aangetroffen. Het oude bos met veel holle bomen (de oudste hebben een leeftijd van 150 jaar) bieden goede nestgelegenheden. Verder is nog vermeldenswaard het voorkomen van ringslang en hazelworm.

Recreatieve voorzieningen

Kasteel Moersbergen (niet te bezichtigen, particulier).

De verharde lanen bieden goed toegang voor mindervaliden.

Uitgebreid padenpatroon biedt goede wandelmogelijkheden.

Vakantiewoning aanwezig.