Natuurgebied - Verdronken Zwarte Polder

Dit sluftergebied is in 1802 ontstaan als gevolg van een dijkdoorbraak, waarbij de in 1623 aangelegde Zwarte Polder overstroomde. Het verloren gegane land is sindsdien nooit meer helemaal opnieuw ingepolderd. In de afgelopen twee eeuwen heeft het gebied zich kunnen ontwikkelen tot een bijzonder gebied. Het in- en uitstromende zeewater vormde geulen in de voormalige akkers en zette klei en slib af. Hier is een hoog opgewassen schor ontstaan. De wind zorgde ervoor dat de resterende stukken dijk overstoven werden door zand zodat er duinen ontwikkelden, die het gebied aan de zeezijde begrenzen. Op de plaats waar in het verleden de dijkdoorbraak plaatsvond, is er nog een opening in de duinenrij. Door deze opening kan de zee nog steeds het gebied binnendringen. Met water en wind worden jaarlijks vele kubieke meters zand in het gebied gedeponeerd. Het schor hoogt hierdoor in snel tempo op, en dat leidt er weer toe dat het gebied nog maar spaarzaam wordt overstroomd. Een geleidelijke verzoeting van het gebied is het gevolg.

Flora en fauna

De Verdronken Zwarte Polder heeft een gevarieerde flora. In 1992 werden bij een onderzoek 228 plantensoorten vastgesteld. Naast de bekende schorplanten als lamsoor, zulte en zeekraal zijn er een keur aan zeldzaamheden te vinden. Gesteelde zoutmelde en laksteeltje zijn wel de bekendste. Deze kortlevende pioniersoorten pendelen jaarlijks over het schor op zoek naar een geschikte groeiplaats. Het oostelijke schor wordt jaarrond beweid met een kudde Drentse heideschapen. Zij houden samen met de konijnen het gras in toom zodat minder concurrentie-krachtige soorten een plekje kunnen vinden. Het fraai duizendguldenkruid is één van de opvallendste profiteurs van deze begrazing.In de zomer sieren de duizenden paarse sterretjes de kort gegraasde stukken. Vaak komt de soort voor met een ander dwerg: het sierlijk vetmuur.

Het duinstruweel vormt een houtige ondoordringbare begroeiing die wordt gedomineerd door besdragende soorten als vlier, meidoorn, sleedoorn, duindoorn en diverse rozen en bramen. Aan de strandzijde ontwikkelt zich nieuw duin. Opstuivend zand wordt opgevangen door polletjes helm en vastgelegd. Ondanks de grote betredingsdruk vinden we hier de typische planten van de zeereep zoals blauwe zeedistel, zeevenkel en strandbiet.

Voor veel vogels is het duinstruweel een prima leefgebied. Dat is in het voorjaar, vooral vroeg in de ochtend en in de avondschemering, goed te horen! Allerlei zangvogels zoals nachtegaal en roodborsttapuit broeden er. In het schorgebied broeden strandplevier, scholekster en bergeend.

Toegankelijkheid

Het gebied is vanaf het wandel- en fietspad op de zeedijk prima te overzien. Midden in het gebied ligt een plankier voor de kortste weg naar het strand en in het oostelijk deel is een wandelroute over het schor en door het duinstruweel uitgezet. Deze wandelroute is vrij toegankelijk voor donateurs van Het Zeeuwse Landschap en personen met een dagkaart (verkrijgbaar bij camping de Panneschuur). In de maanden juli en augustus worden er frequent excursies door het gebied georganiseerd.