Impressie

Ten zuidoosten van Nederweert-Eind liggen drie vennen van Het Limburgs Landschap, het Sarsven, de Banen en de Schoorkuilen. Deze vennen worden omringd door verlandingszones, bossen en graslanden. De totale oppervlakte van het gebied beslaat 173 ha. Er is een enorm contrast tussen de Banen en het Sarsven. Het eerste ven is in 1992 gerestaureerd en in 1998 is het uitgebreid met een noordelijke uitloper: Op een deel van de oever is de verlandingsvegetatie teruggedrongen en is de voor vennen natuurlijke waterhuishouding hersteld. De Banen heeft een zeldzame begroeiing met soorten uit het oeverkruidverbond. Het Sarsven daarentegen is nog steeds een voedselrijk ven. Behalve vennen heeft het gebied echter nog meer te bieden. Vooral rond de Banen komen wilgenstruwelen, ingebed in drogere bossen voor. Naast deze bossen, liggen beschutte, afwisselend ruige en grazige vegetaties. In de omgeving van het Kanaal Wessem-Nederweert zijn eind jaren '90 40 hectare nieuwe gronden verworven. Op deze gronden zal een natuurherstelproject worden uitgevoerd. Een voorproefje hiervan is de Schoorkuilen. Dit is een recent hersteld ven, dat al tientallen jaren geheel met wilgenstruweel was dichtgegroeid.

Recreatiemogelijkheden

Door het gebied lopen enkele paden die voor wandelaars vrij toegankelijk zijn. Langs de zuidoostoever van de Banen is een vogelobservatiehut aanwezig, die een prima uitzicht biedt over het ven. Bij het noordelijk deel van de Banen is een vogelkijkwand aanwezig. De hut en vogelkijkwand zijn bereikbaar vanaf het wandelpad dat start aan de Banendijk. De Schoorkuilen en de terreinen langs de Einderbeek zijn vanaf openbare wegen goed te overzien.