Wandelen

In dit reservaat zijn twee wandelroutes uitgezet. De wandelroutes zijn aangegeven door middel van palen met rode of gele kop, al naar gelang de route. Vanaf de ANWB-paddestoel nr. 22163 op de driesprong ongeveer 400 meter in de richting De Vosseboer/Den Ham via de Beerzerpoort vindt u aan de linkerzijde van de weg het beginpunt van de rode route. Deze route duurt ongeveer 1/2 uur. De wandeling met de gele kop begint tegenover de camping De Beerzerbulten, de duur van de wandeling is ca. 45 minuten. Bij het informatiepaneel starten wandelingen onder leiding. Zie hiervoor de excursie folder Op stap met.

Beschrijving

Dit reservaat bestaat uit de volgende gebieden: Beerzerbelten, Beerzerveld, Beerzerzand en het landgoed Beerze. Rond de buurtschap Beerze komen essen en oude ontginningen voor met een middelhoge ligging. Door langdurige bemesting met plaggenmest is de donkere bovengrond geleidelijk aangegroeid tot een soms meer dan een meter dikke laag. Dit is mede veroorzaak door het instuiven van zand uit het naastliggende stuifzandgebied. Het stuifzandgebied De Beerzerbelten is sterk geaccidenteerd. Dit wordt veroorzaakt door het op korte afstand van elkaar voorkomen van stuifduinen en uitgestoven laagten. Onder het verstoven zand kunnen humuspodzolgronden of resten daarvan begraven liggen. Deze zandgronden zijn bodemkundig nog te jong voor een duidelijke bodemvorming; wel is een enkele keer onder de strooisellaag het begin van een zwak humuspodzolprofiel herkenbaar. Iets ten zuiden van het Beerzerzand ligt een dekzandrug de Beerzerhaar genaamd. Vanouds zijn op deze rug bedrijven gevestigd, waardoor bij een deel van de gronden de donkere bovengrond ontstaan is door langdurig gebruik van plaggenmest.

Het Beerzerveld ligt in een langgerekte laagte tussen het Beerzerzand en de Beerzerhaar. Hier heeft zich onder voedselarme omstandigheden veen gevormd. Dit veenmosveen is grotendeels door turfwinning verdwenen, waardoor een restveengebied is achtergebleven. Al naar gelang de dikte van het nog aanwezige veen kunnen hier veengronden, moerige podzolgronden of lage humuspodzolgronden voorkomen. Na de vervening zijn deze gronden woest blijven liggen. De wandeling voert u voornamelijk door oude stuifheuvels, begroeid met fraaie oude vliegdennen. Een steile wand een kamduin vormt de grens tussen de stuifzanden en het cultuurland. Op deze grens komen hoogteverschillen voor van 20m. Deze steile wand is begroeid met eiken, waaronder plaatselijk bosbes en dalkruid voorkomt. Ook voert de wandelroute u door een open stuifzandgebied en een heideterrein met jeneverbesbegroeiing. Het deel van het Beerzerveld dat ten zuiden van de spoorlijn ligt bestaat uit hoogveen, een deel uit overstoven veengronden, waarin in het verleden turf is gegraven, zodat hier ook vele veen putten met water aanwezig zijn. Dit gebied is zeer kwetsbaar en betreding van dit reservaat is dan ook ongewenst. Het is een gebied met een grote afwisseling en een rijke planten- en dierenwereld. We vinden hier o.a. wollegras, beenbreek, veenbes, lavendelheide, zonnedauw en klokjesgentiaan. In het westen van het reservaat over de spoorlijn liggen deels drogeren terreinen met zeer fraaie jeneverbesvegetaties. In 1985 werd het 185 ha grote landgoed Beerze aangekocht van de fam. Roëll. De hoofdingang vinden we aan de Beerzerpoort. Tegenover camping De Roos vinden we eveneens een aantal ingangen. Er is hier sprake van een landgoed omdat een aantal elementen zoals landhuis, lanen, tuin, parkbos met omliggende bossen, cultuurgronden en natuurgebieden een historische eenheid vormen. Overigens moet gemeld worden dat het landhuis met directe omgeving in particulier bezit gebleven zijn. In het noorden wordt het landgoed door middel van een kamduin waarop plaatselijk en met name aan de iets vochtige noordkant veel dalkruid voorkomt gescheiden van het directe vechtdal met zijn cultuurgronden en het dorp Beerze. Op het landgoed treffen we nog aan heideterreintjes, zandverstuivingen en naaldbossen, die geplant zijn op voormalige heideterreinen. Dit deel van het reservaat wordt doorsneden door paden en onverharde wegen. Door zijn afwisseling is Beerze rijk aan vogels: wulp broedt hier. Ook de zwarte specht voelt zich hier goed thuis. Reeën worden hier veelvuldig gezien. Bij Beerze bezit de stichting nog enkele perceeltjes cultuurgrond en een bijzonder fraai gerestaureerd Saksisch boerderijtje.