Wandelen

Het landgoed is vrij toegankelijk op wegen en paden.

Beschrijving

Het landgoed ligt aan de rand van het Ijsseldal op enkele dekzandkoppen. Deze hoogten zijn ontstaan in de laatste ijstijd, het Wurmglaciaal, door voortdurende zand- en sneeuwstormen. In de geologische recente tijden van het Holoceen (sinds 8000 jaar voor Chr.) zijn rond de dekzandopduikingen, die zich landschappelijk duidelijk manifesteren, door de Ijssel afzettingen gevormd. Ze bestaan uit leemarme tot lemige zandgronden met een kleidek van ongeveer 30 cm dik en in het noorden van het landgoed uit zware, kalkloze rivierkleigronden. Door deze ontstaansgeschiedenis is het gebied van Soeslo zeer rijk aan gradiënten van hoogteligging, van bodemvochtigheid en van bodemvruchtbaarheid. Deze verscheidenheid vinden we terug in de verscheidenheid aan gebruiks-vormen op het landgoed (bouwland-grasland, weiland-hooiland, opgaandbos-hakhoutbos)

Historie

Het landgoed Soeslo werd in het verleden ook wel Soesele, Soesel, of Soerselo genoemd. Soeslo was van oorsprong een leen van de Abdij van Essen. Deze abdij bezat talrijke goederen in Salland. Nog in 1784 werd Willem Royer met het erve Soesele beleend. Eerst op 12 mei 1796 werd het leen afgekocht. In 1650 behoorde het goed toe aan Hendrik Crouse, die Zwolle in de Landdag van het gewest vertegenwoordigde. Zijn dochter Swaantje huwde met een Royer. Hierdoor kwam het leen in deze familie. Pas in het begin van de 20^e eeuw heette de eigenaar van Soeslo niet meer Royer, toen mr. J.E. van  Nes van Meerkerd trouwde met G.A.E. Royer. In 1965 tenslotte wordt het landgoed gekocht door de gemeente Zwolle, groot 76 ha. In 1985 werd 60 ha cultuurgrond verkocht aan het Bureau Beheer Landbouwgronden (BBL). Het resterende gebied 16 ha kernlandgoed dat als natuurgebied is bestemd wil de gemeente vooralsnog in eigendom houden. Inmiddels is door de BBL 20 ha cultuurgrond verkocht aan Het Overijssels Landschap.

De gebouwen, eigendom vaan de gemeente Zwolle (waaronder landhuis en boerderij) zijn inmiddels gerestaureerd en aan derden verhuurd. Landschappelijk is Soeslo een fraai gebied met imposante lanen, kleine percelen cultuurgrond omsloten door houtopstanden en betrekkelijke kleine maar geschakeerde bossen, die overwegend uit eik bestaan. Het huis ligt ingebed tussen een ongeveer 124-jarig park en een vervallen fruittuin. Solitaire bomen verrijken het geheel. In groter verband gezien ligt het landgoed op de grens van het Sallandse weteringenlandschap en het landschap van de IJssel.

Door de ligging van het landgoed in een vrij open gebied vervult het nadrukkelijk een refugiumfunktie, zowel voor planten als dieren. De vegetaties behoren tot het eiken-berkenbos en het beuken-eikenbos. De cultuurgronden vertonen fraaie gradiënten: van droge voedselarme graslanden nabij het huis tot natte voedselrijke graslanden langs de Marswetering, Herfterwetering en Nieuwe Wetering. Door de afwisselende opbouw van het landgoed, de gradiëntrijke situaties en de ligging op de grens van twee macro-landschappen is het gebied zeer belangrijk voor de fauna.

De door Landschap Overijssel in eigendom verkregen gronden liggen vooral ten noorden en ten zuiden van de kern van het landgoed en worden doorsneden door de toegangslaan naar het huis. Het zijn cultuurgronden die de overgang vormen van de hoge dekzandkoppen waarop het huis Soeslo is gebouwd naar de beekdalgronden langs de Herfterwetering. De gronden langs de wetering zijn belangrijk als fourageergebied voor weide-vogels en als vochtige graslanden. Het beheer zal er op gericht zijn, deze waarden zo mogelijk te versterken. De kavel welke gelegen is op dekzandrug zal als bouwkamp in gebruik worden genomen. Op enkele plaatsen zullen houtsingels worden aangelegd en/of solitaire bomen worden aangeplant.