Ligging

Gemeente Skarsterlân, tussen Langweer en Idskenhuizen.

Toegankelijkheid

Alleen toegankelijk op aanvraag bij It Fryske Gea.

Planten- en dierenrijkdom in moeras en riet

Verspreid over het hele gebied liggen enkele elzenbroekbosjes met vrij hoge elzen en Grauwe wilgen. Op enkele plaatsen in de bosjes staan forse moerasvarens. Meer varens staan in het veenmosrietland, waar ook veel opslag van jonge elzen voorkomt. Hier groeit verder veel Waternavel, Watermunt, Moeraswederik en Melkeppe. Door de verdroging is Hennegras hier toegenomen. Een gedeelte van het terrein bevat opvallend forse horsten van Pijpenstrootje, waartussen ook Oeverzegge en een flinke plek Paddenrus te vinden zijn. Op de laagste plek, waar nog enig open water is, staat tussen het hoge riet veel Kleine lisdodde, en in het water Gele plomp. De Teroelster Sipen hebben een grote waarde als broedterrein voor talrijke moeras- en rietvogels zoals de Rietzanger, Snor, Bruine kiekendief en Knobbelzwaan. Daarnaast broeden er in de hoge elzen ook bosvogels, zoals Koekoek, Buizerd en Havik. In de ruige rietvelden vinden Reeën dekking. Amfibieën die in dit gebied leven en zich hier voortplanten zijn onder andere de Bruine kikker en de Gewone pad.

Teroelster Sipen. Bron: It Fryske Gea

Beheer

Het beheer bestaat uit het in de winter snijden van het riet. In de toekomst zal dit nogal geïsoleerd liggende natuurterrein mogelijk opgenomen kunnen worden in een lintstructuur van natuurgebieden, die leidt van het Koevordermeer langs de Houtvaart (met opvallend veel fonteinkruiden) via de Teroelster Sipen naar de Vegelinsbossen onder St. Nicolaasga. In het kader van de ruilverkaveling Doniawerstal wordt er naar gestreefd het gebied uit te breiden met een aantal aangrenzende bemalen poldertjes, die momenteel een ongunstig effect hebben op het natuurgebied. Ook zal geprobeerd worden de overgang van de hogere zandgronden naar het lage veengebied binnen de grenzen van het terrein te krijgen.